مرحومه مغفوره
وبلاگ بهاری ام
فرزند بهاره ق
طلوع: 88/12/01
غروب: 90/07/01
اگر به خانه من آمدی
برای من ای مهربان ، چراغ بیاور
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم!
پانوشت: رفتم، مثل خیلی از وبلاگیها...
این سنگ قبر رو هم نوشتم چون میخواستم رفتنم متفاوت باشه.
خدا میدونه سنگ قبر خودم چه شکلی میشه!
این وبلاگ، در مدت 19ماه عمرش، در تمام خوشی ها, ناراحتی ها در کنارم بود، هرچی تو دلم بود مینوشتم.
به واسطه ی این وبلاگ چه دوستان خوبی پیدا کردم که با خوشی من شاد بودند و با ناراحتیهام غمگین و تو این مواقع چقدر بهم دلداری دادند. 
و ماشالا اینقدر زیادند که نمیشه از همشون اسم برد.
همیشه به یادتون هستم.

بهاره ق
یک دختر بهاری

